|
შენ ყველა იმ დღეს ნუ დაარქმევ დაკარგულს უქმად, შენ რომ ვით ღმერთი, როგორც მეფე ფლანგავდი გულქვად.
მეფე შმაგი, მეფე ზვიადი... მილიონს წვავდი - სახლში გეწყო ცხრა მილიარდი...
ლხინის ეშხში გაცემულს უხვად - შენ ყველა იმ დღეს ნუ დაარქმევ დაკარგულს უქმად.
დღეს რომ არ თვლი ღირსად აღნიშვნის, თვით სიმწრის დღეებს, დღეებს მარცხის და იაღლიშის.
არ ღირს დარდად, არცა ღირს ლუკმად... შენ ყველა იმ დღეს ნუ დაარქმევ დაკარგულს უქმად. |
| პოეზიის გვერდი • • • |
















