ემზარ კვიტაიშვილი - მონასტრის ეზო...

მონასტრის ეზო. კაკლები, ბზები...

გაუცვეთელი და მყუდრო გზები.

ბერების ჭური, ბერების კოდი,

ერთიც კერეტი - ნაზარდი რკოთი.

ვიწრო სარკმელი და ბნელი თარო,

კედლები გეტყვის, მოწყენით ხარო.

ერთი იმედი ერთხელ შევლისა...

სურნელი თაფლის და საკმევლისა.

შავად ფრიალებს კალთები კაბის,

ზედ შეგრჩენია მდინარის ქაფი.

მონასტრის ეზო. საფლავის ლოდი.

შენზე ვილოცებ, ოღონდაც მოდი.