ვახტანგ ჯავახაძე - სამება

და როცა - მამის მაგიერ - მე ძია უნდა მეძია,

უცებ: ავლაბრის აღმართზე „სამება“ წამომეწია.

დღეიდან აღარ დავეძებ, ვინ როგორ მომესალმება,

რაკი ავლაბრის აღმართზე წამომეწია „სამება“.

შენ გქონდეს შენი ვერსალი, შენ გყავდეს შენი მესია,

მე უკანასკნელ აღმართზე „სამება“ წამომეწია.