სიმონ ჩიქოვანი - გრემის სამრეკლო

არ დანგრეულა მგონია გრემი,

თვალზე არ მწყდება კურცხალი ცრემლი,

როგორც ცისფერ ზღვას მიაპობს გემი,

ისე მიცურავს ლაჟვარდში გრემი.

გრემი ჰგავს ისევ წარსულის ბერკეტს,

ხევს ეტურფება მაღალი თხემი,

მგონი სამრეკლოს ზარები რეკენ

და ცის გუმბათზე წკრიალებს გრემი.

მუდამ ჭარმაგი და მუდამ მრწემი,

ისევ ამშვენებს დახუნძლულ კახეთს,

ჰგავს უკვდავების ცვალებად სახეს

და იმოსება ბალახით გრემი.

ხევის მდინარე ჩხრიალებს ქვაზე.

ხავსი ედება გარანდულ ლოდებს

და მეჩვენება, სამრეკლოს თავზე

თეიმურაზი ჩუმი ხმით გოდებს.

მუდამ ჭარმაგი და მუდამ მრწემი,

მეც სითამამეს მინერგავს გრემი,

ცვრიან ბალახით ციმციმებს თხემი

და მე არ მწყდება კურცხალი ცრემლი.

როგორც ზღვის ტალღას მიაპობს გემი,

ისე მიცურავს ლაჟვარდში გრემი.