|
საფიხვნოს სხედან ქალები შვლისა და ხოხბის დარები, ტკბილად უბნობენ ერთმანეთს გაუღეს გულის კარები.
ხილის და ანწლისანები. უცხოდ რამ აუციმციმდათ წარბებ ქვეშ გიშრის თვალები.
ჩამასდით ერბოს ცვარები, არც საქმეს ჩამორჩებიან ააბზრიალეს ჯარები.
როგორც ფანდურის ლარები. უნდა დაქსოვონ ჩითები, თბილ წინდა-ტალავარები.
მწყემსადა ჰყავისთ ქმარები ფურნი ლაღობენ, ავაჰმე, გვერდს არ უდგანან ხარები.
არ ერცხვინებათ თავები. ძარღვებში სისხლი იჩქამლებს, შუბლს გადეყრებათ ღარები.
სიყვარულისგან მთვრალები. |
















