|
კედელზე ჩაჟანგებული პაპის ნაქონი ხანჯარი, ჩემთვის ხან სიხარულია ხან იმედი და ხან ჯავრი.
ის ძველ დროშია, მე კი სად? სხვაგან წევს მისი პატრონი დავიარები მე კი სად?
თათარისა და ლეკისაც, მას გულზე ია ამოსდის რა ხმა ამომდის მე მქისად.
გამარჯვებული ბევრ მტრისა... რა დიდი ხანი გვაშორებს დღეს მეჩვენება მე ხისად. |
| პოეზიის გვერდი • • • |
















