|
(ძველი რვეულიდან)
გუგულების: „გუგუ-გუგუ” ბულბულების: „ტია-ტიამ. ველს უყურებ - ლამაზია, მთას გახედავ - დიადია. ჰო, რა მზეა, რა დარია, რა ტევრია, ჰო, ჰო, ბიჭო! აიჭრება, აფრინდება, ცხრა მთას, ცხრა ზღვას გადაიარს! მე მგონია, ფრინველებში ყველას მაინც ხოხობი ჯობს! ლერწამსა და ვაზის ლერწებს მზე ღიტინით უალერსებს. სიცოცხლე დუღს! არ მიხსენოთ სიკვდილი და დაძინება! ჩუ! შეგვნიშნა! აფრთხიალდა! წამოფრინდა! დავუმიზნე! ვესროლე და... სწორი გითხრათ, არც მწყენია დაცილება!.. |
| პოეზიის გვერდი • • • |
















