|
1
ტატოც და ტიტეც, ბელიც და ბიოლიც, რემბოც და პერსიც, ბლოკიც და შელიც, თვით დიდი შოთაც, ბოლოს და ბოლოს, მაგ სათნო ხელის შეხებას ელის...
არ გახუნდება არასდროს შელი, არც - აკაკი და გურამიშვილი! - ათასი დღე და ათასი წელი!
არ დაიღლება ათასი წელი - ჯავახიშვილი. ილია. ჭოლა. გალაკტიონი. მარინა. ბელა.
და გაცოცხლებას ინდომებ თუკი - ვინც გინდა, იმას მოისვამ გვერდით, და თვრები მერე იმათი შუქით...
ბელიც და ბიოლიც, თვით დიდი შოთაც, ბოლოს და ბოლოს, შენს ღიმილს უცდის და ცრემლებს შენსას, აკაკის ტოლო! გონგორას ტოლო!
მეც თუ ოდესმე რაიმე მკითხეს, დავასახელებ ყოველი ჯურის ყველაზე დიდი მწერლების მკითხველს!
2
გაჩახჩახებულია მოედანი ვაგზლის! ქრიან მატარებლები ჯოისის და ჰაქსლის; ჰაქსლისა და ფოლკნერის; ფოლკნერის და პრუსტის! - ხალხი მათ გამოჩენას მღელვარებით უცდის...
მოედანი ვაგზლის! არ იფიქრო, ვაგონში ასვლას ვინმე გაცლის! მოდის გამცილებელი - ბარგს ხელიდან გაცლის! - ფოლკნერსა და პრუსტსა და ჯოისსა და ჰაქსლის...
შენელება აქ სვლის! ვინ აჰყვება სიჩქარეს ფოლკნერის და ჰაქსლის! ვიღაც მატარებლიდან გადააგდეს - მოკლეს... ცოდვა იმ უბედურის - ჯოისსა და ფოლკნერს...
მთლად ბნელს, მთლად უდაბურს! ვერც მივდივარ სარკმელთან - ვერც ვცილდები ტამბურს! ელმავლები კივიან პრუსტისა და ფროსტის! ვზივარ შპალზე, მაზუთის მძაფრი სუნი რო სდის...
მჯობნის-მჯობნის-მჯობნის! ასაქცევთან ფოლკნერი ელოდება ჯოისს! ასაქცევთან ჰერტრუდას ელოდება პრუსტი! მგზავრები კი იცდიან: ვიცდი! იცდი! უცდის... |
| პოეზიის გვერდი • • • |
















