გივი ალხაზიშვილი - მეგონა ჩემთან იყვნენ ისინი...

მეგონა ჩემთან იყვნენ ისინი,

მოვიხედე და აღარ არიან,

ეს მეგობრობაც ქრება ნისლივით

და რაც შემოგვრჩა "არხალალია!"

სულ ასე იყო, ახლაც ასეა,

რაღა თქმა უნდა - არახალია,

ყოველი ღამე შხამით სავსეა

და სიტყვაც გულში დანახალია.

ჩემს მარტოობას ვმწყემსავ დროდადრო

ძმაც კი სულეთში სანახავია,

ვინც წყვდიადიდან მზე გამოადნო,

უხსოვარია, თან ახალია.

მოვა დრო, როცა ცა შემეცვლება

და ჩემთვის მიწა არ იარსებებს,

მარად მოუცლელს მარად მეცლება

და მოიცლიან ჩემთვის ასევე…