|
გადამავიწყდა ჩემთვის ახლობელ გოგო-ბიჭების მოძრავი კასტა, ისინი ზოგჯერ სარფზე ნაღვლობენ და ერთგულებენ ახლებურ აღზრდას.
გარეშე სიღრმის, გარეშე წვდომის, ესეც მეტაა, მეტაფირია და შურიანი თვალების ომი.
მე ვიუცხოვე მოძღვრის წოდება, მაფიქრებს გესლი როგორ ამოძვრა, იმის ბაგიდან, ვინც მეცოდება.
გავყვები ხილვას მეტაფორიანს, არის ცხოვრება ერთი წამითაც, მაგრამ ის წამიც უდაბურია! |
| პოეზიის გვერდი • • • |
















