|
ეს დილა სიხარულს მპირდება, ჩავნიშნავ დღეს ხსოვნის დავთარში, გახედე, ნუ გაგიკვირდება ვარდები რომ ჰყვავის ზამთარში.
გახვეულს სიცივის კალთაში, მაგონებს მე თავისგანწირვას ვარდები გაშლილი ზამთარში.
ყრმას, მხსნელად გაჩენილს ქართაში, ბავშვები უფსკრულის ნაპირას - ვარდები გაშლილი ზამთარში.
ვინ არჩევს დღეს ტყუილს მართალში, დაღვრილი სისხლივით კიაფობს ვარდები გაშლილი ზამთარში.
ვერ ვმალავთ, ვით მახვილს ხალთაში, როცა ჩანს ღვთისმშობლის ხატივით ვარდები, გაშლილი ზამთარში. |
















