ომარ გვეტაძე - არ ვითხოვ შენგან...

არ ვითხოვ შენგან, რომ გმირობის იყო ჩამდენი,

მაგრამ ვიქნები სიხარულის ცრემლის დამდენი,

თუ კი „გრეჩიხას“ მოიხსენებ წიწიბურათი,

ხოლო „ჰერკულესს“ ნოქარს მოთხოვ - შვრიის ფანტელით.

მონურმა ყოფამ გაგვიმზადა ათასი ხლართი,

პურობის წესი შეიცვალა კოლხის და ქართის,

არ ეშველება გახშირებულ ღრეობებს იმით,

თუნდ ამ სმა-ჭამას უცხოურად ვუწოდოთ “ფართი”.

სადღეგრძელოში ვართ ჩუქურთმის ქვაზე მკვეთელი,

ვაქებთ მამულს და სიტყვაში ვართ მტერთან მკვეთელი,

ამ დროს სოფელში, მიტოვებულ კარ-მიდამოში

ჩამონგრეული ჩვენი სახლის გოდებს კედელი!