თამაზ ბაძაღუა - მკვდრები ყვიროდნენ...

მკვდრები ყვიროდნენ:

აი, ჩვენი სისხლი და ძვლები,

ჩვენი თვალები - ღია და მუნჯი;

მკვდრები ყვიროდნენ, -

აი, ჩვენი დროშების შუქი,

ჩვენი ძახილის თამამი ექო,

დაუძლეველი სისხლის ჩუხჩუხი,

მდინარეებად და ღრუბლებად აღმა წასული,

მკვდრები ყვიროდნენ

მაშინ,

როცა ცოცხლები დუმდნენ.