|
ჩაშავებული ღრუბლების ნეშო სიკვდილის ცივი მინდვრებისკენ მიათრევს სხეულს და გზის გადაღმა მიდის მდინარე - დედამიწის გრძელი სიზმარი.
ცრემლებივით ჩამოიღვარა მუხლებზე.
მე იქ დავტოვე დაფხრეწილი ღიმილის ფარდა, მონანიების ტკბილი ნიღაბი და ერთი ჭერით მაღლი სული. |
















