|
თავშესაყართან დგახარ ყველა გზის, გვერდი ვერავინ ვერ აგიაროს, ძველი იყალთოს, ძველი გელათის დიდხანს ნანატრო შვილო გვიანო.
შენთან ჩურჩული, ფიქრის განდობა. მოგინახულებ და შენს თაღებში შემხვდება ჩემი ახალგაზრდობა.
როგორც ტაძართან ქუდმოხდით მდგარი. სტუდენტთა სიას პირველად ვხედავ შეჰმატებია დღეს ჩემი გვარი.
პირველი სევდაც, შეტევაც, შებმა... შემდეგ სისხლიან დელგმის მოვარდნა. ბრძოლის დიდ გზაზეც დალოცვა შენგან.
და დამანათლე სახელი მგოსნის. შენგან ახლოს ვართ თუ ცხრა მთას იქით. შევხარით შენს შუქს, შუბლს ნათელმოსილს.
ჭაღარა არის მშობელი ხალხის ამ შუქში წიგნებს სწერდა ქართველი, ჰკერავდა დროშებს, ჰკვერავდა სახნისს.
შენს ლამაზ ქალ-ვაჟს, შენს ნაკურთხ მიწას თუ მშობელს შვილის სჭირდება ფიცი, მაშინ ეს ლექსი მიიღე ფიცად. |
| პოეზიის გვერდი • • • |
















