|
მთარგმნელი: ალექსანდრე ელერდაშვილი * * * * * * *
ნავში ჩაუჯდა ერთ მენავეს გრამატიკოსი, ამაყად ჰკითხა, თითქოს იყო მსგავსი კიკოსი:
„არა?! სიცოცხლე დაგიკარგავს ნახევარიო“.
არ შეიმჩნია, დაადუმა უმალვე ენა
მენავემ ჰკითხა გრამატიკოსს მკაცრი იერით:
პასუხი იყო: „არა! ცურვა არ ვიცი, არა!“
ვიძირებით და გადარჩენას ნუღარსად ელი“.
მთარგმნელი: მაგალი თოდუა * * * * * * *
ერთხელ ნავში იჯდა ერთი გრამატიკის მცოდნე კაცი. მენავის წინ მედიდურად აიბოტა, როგორც ვაცი.
თუ იციო რამე მაინც?” “რა ბატონო? - უპასუხა, - ვერ გავიგე, რაი, რაი?”
და ზედ ხალხი მოაქუჩა: “ნახევარი სიცოცხლისა დაგიკარგავს, ძმაო, ფუჭად.”
აიწურა, როგორც ბავშვი, მაგრამ კრინტიც არ დაუძრავს ან რა უნდა ეთქვა მაშინ.
და მოასკდა ტალღას ტალღა. იმ გრიგალში იმ მენავემ გრამატიკოსს ჰკითხა ახლა:
სიტყვებს უწყო განგებ წურვა. “ცურვა? - გრამატიკის მცოდნემ - არ ვიციო, - უთხრა, - ცურვა”
დაგიკარგავს სულმთლად, ბიძი, რადგან ნავი იძირება, ხოლო ცურვა შენ არ იცი” |
| პოეზიის გვერდი • • • |
















