რაინერ მარია რილკე - მრავალ ღვთისმეტყველს...

მრავალ ღვთისმეტყველს ბედად ერგო შენი სახელის

ხნიერ ღამეში ჩაძირვა და სრული გაქრობა.

თვალებს იფშვნეტდნენ ქალწულები შენში გახელილთ,

ვერცხლში ჩამსხდარი ჭაბუკები, შენი მნახველნი,

შენში ელავდნენ, შენ იყავი მათი ლაშქრობა.

შენს ვრცელ, თაღოვან დერეფნებში სიარულისას

ხვდებოდნენ ერთურთს ის მგოსნები, რომლებიც იხმე

და მიანიჭე მეუფება, ვით ხსნა სულისა,

სიტყვათა ფლობის ოსტატობა, სილბო და სიღრმე.

შენა ხარ დიდი მწუხრის ჟამი, მშვიდი და ნელი,

ქვეყნად არსებულ ყველა პოეტს რომ აქცევს მსგავსად.

პირის წიაღის წყვდიადი ხარ, ჩუმი და ბნელი,

და რადგან შენი მოპოვება გაუხდათ ძნელი,

ბაგეებს უნდათ შემოგეჭდონ ელვარე გარსად.

ათიათასი ქნარის სიმებს რხევით და რწევით

მდუმარებიდან ამოჰყავხარ თანდათან ზევით.

შენმა მცხოვანმა გრიგალებმა მომართეს ბუკი

და ამა ქვეყნად ყოველ საგანს თუ სურვილს სძლევით

მოჰფინეს შენი აღზევების ნათელი შუქი.