რაინერ მარია რილკე - ცდუნება

არას შველოდა, როცა იხოკდა

მახვილი ეკლით ავხორცულ სხეულს,

მისი ფეხმძიმე გრძნობები შობდნენ

შემაძრწუნები კივილით წყეულ,

უდღეურ არსებს: ირიბ, დაღრეცილ,

მოსავსავე, მფრინავ სახეებს,

არარაობებს, მასზედ დაგეშილ

მოლაზღანდარეთ, ბოღმით სავსეებს.

მისმა გრძნობებმა იბარტყეს ვნებით,

რადგან იმრავლა სიბილწემ ღამით,

ჭრელ-ჭრელ ლაქებად, ბლანტ ლავასავით

დასავსავებენ გაასკეცებით.

თხიერ სამსალად იქცა ზმანება:

სწვდა სახელურებს მისი ხელები,

და იძრა ჩრდილი თეძოთა მგვანი,

თბილი, ვნებისთვის განახელები.

მაშინ ყვირილით უხმო ანგელოსს: 

და ანგელოსიც გაჩნდა სხივმფენი, 

მოევლინა და: მყისვე განდევნა, 

ისევ წმინდანში შედენა მრენი, 

რათა ბილწი და ეშმაკეული 

კვლავაც მოესრა სულშივე ბრძოლით,

გამოეხადა ანკარა ბროლი, 

ღმერთი, ჯერ მისთვის ვერმიკვლეული.