|
აქ არავინ შემოივლის, არც არავის აგონდება, ბებერ ბაღში ფოთოლცვენის მშვიდი ჩამოაკორდება.
გაფიქრება: მალე მოთოვს, აქ, ხილული ბგერებივით ცა ჩამოდის ფოთოლ-ფოთოლ.
ზეცას მზერით ეწაფები, დარდი: ცაში გსურდა წასვლა, ჯერჯერობით ვერ წახვედი.
ვიდრე თვალებს აცეცებდი, თვალი ისევ აგიცრემლდა სავსე მთვარის ნამცეცებით. |
| პოეზიის გვერდი • • • |
















