ვაჟა-ფშაველა - ღმერთმა დასწყევლოს ეშმაკი

ღმერთმა დასწყევლოს ეშმაკი,

დასწყიოს მისი გზა-კვალი.

როდი დაიშლის თავისას,

ჩემზე უჭირავს სულ თვალი.

მე რო ღმერთს ვეხვეწებოდე,

ვევედრებოდე შველასა,

ცოდვათა შემსუბუქებას

და სიცოცხლეში შვებასა, -

ის კი თავისას არ იშლის,

მაძლევს სხვა ჯურის მცნებასა:

„გეყოფა, რამდენს ჰლოცულობ,

იტკივებ შუბლს და კეფასა!

ალაღე თავისი თავი,

რას დასდევ ქვეყნის რგებასა!