იორამ ქემერტელიძე - ბუზი-ბუზანკალი

- ცხრა მთას იქით?

- არა!

არც დიდი ხნის უწინ...

აგერ ცხოვრობს მეზობლად

ერთი ძუნწზე ძუნწი.

მის ეზოში ძროხაც ბღავის,

დეკეულიც ზმუის...

- ღრუტ... ღრუტ...

- მეე... მუუ...

სულ დგას ჰაი-ჰუი.

რომ კვდებოდე, 

არც ყველს მოგცემს,

არც ნაღებს და რძეს...

მაგრამ, მაგრამ...

რაღა მაგრამ,

ერთ მშვენიერ დღეს:

- ბზზ... ბზზ...

- ბზზ... ბზზ... -

ბუზანკალი ბზუის.

- ღრუტ... ღრუტ...

- მეე... მუუ... -

ატყდა ჰაი-ჰუი.

ბუზანკალმა შემოხაზა წრე

და ზედ შუბლზე დაასკუპდა...

ცხენს!

- როგორ თუ ცხენს დააჯდაო? -

შეიშალა ძუნწი,

მოუღერა წალდი, 

წამოვიდა ძურწვით,

დაუმიზნა,

დაუმიზნა,

მოუქნია, - ჰოპლა!

ბუზანკალი?

აფრინდა!

ცხენი?

ცხენი მოკლა!

* * * * * * *

- ბზზ... ბზზ...

ბუზანკალი ბზუის

ისევ ისე ბზუის:

- ღრუტ.. ღრუტ

- მეე.. მუუ.. -

ისევ ჰაი-ჰუი.

ბუზანკალმა მოიხელთა დრო

და ზედ დინგზე დაასკუპდა...

ღორს!

როგორ თუ ღორს დააჯდაო? -

შეიშალა ძუნწი:

მოუღერა წალდი,

წამოვიდა ძურწვით,

დაუმიზნა,

დაუმიზნა,

მოუქნია, -ჰოპლა!

ბუზანკალი?

აფრინდა!

ღორი?

ღორი მოკლა!

* * * * * * *

- ბზზ... ბზზ...

ბუზანკალი

ისევ ისე ბზუის.

- მეე, მუუ...

- მეე, მუუ... -

ისევ ჰაი-ჰუი.

ბუზანკალმა გაიკმინდა ხმა

და ზედ შუბლზე დაასკუპდა...

ხარს!

როგორ თუ ხარს დააჯდაო?..

შეიშალა ძუნწი,

მოუღერა წალდი,

წამოვიდა ძურწვით;

დაუმიზნა,

დაუმიზნა,

მოუქნია, - ჰოპლა!

ბუზანკალი?

აფრინდა!

ხარი?

ხარი მოკლა!

* * * * * * *

- ბზზ... ბზზ...

ბუზანკალი

ისევ ისე ბზუის.

- მეე, მუუ,

- მეე, მუუ... -

ისევ ჰაი-ჰუი.

ბზუილით რომ გული მოიოხა,

ბუზანკალი დაასკუპდა...

ძროხას!

როგორ? ძროხას დააჯდაო?

შეიშალა ძუნწი;

მოუღერა წალდი,

წამოვიდა ძურწვით, -

დაუმიზნა,

დაუმიზნა,

მოუქნია, - ჰოპლა!

ბუზანკალი?

აფრინდა!

ძროხა?

ძროხა მოკლა!

* * * * * * *

ცხრა მთას იქით?

არა!

არც დიდი ხნის უწინ -

ახლაც ცხოვრობს მეზობლად

ერთი ძუნწზე ძუნწი.

რომ კვდებოდე, არც ყველს

მოგცემს,

არც რძესა და ნაღებს;

მაგრამ... მაგრამ...

რაღა მაგრამ, -

თქვენი თვალით ნახეთ,

აღარც ძროხა,

აღარც ცხენი,

აღარც ჰაი-ჰუი...

ბუზანკალი?

- ბზზ... ბზზზ...

ისევ ისე ბზუის.