მარინა ცვეტაევა - დონ-ჟუანი

დიახ, ჰქონდაო დონ-ჟუანს - დაშნა,

დიახ, ჰყავდაო დონ-ჟუანს - დონნა ანნა.

აი ის, რასაც ამბობდა ხალხი

მშვენიერსა და უიღბლო დონ-ჟუანზე.

მაგრამ მე მაინც მძლია გუმანმა:

შუაღამისას გამოვედი შავბნელ შარაზე.

ვიღაც მომდევდა ფეხდაფეხ გზაზე -

მომყვებოდა და მეძახდა თანაც.

და უცხო შუქი ახლდა მისას სამოსს და არგანს...

- არა ჰყოლია დონ-ჟუანს - დონნა ანნა!