მარინა ცვეტაევა - შენს თავს წავართმევ...

შენს თავს წავართმევ ძალით ყველა მიწას და ზეცას,

რადგანაც ტყეა ჩემი აკვანიც და სამარეც,

რადგანაც მხოლოდ ცალი ფეხით ვეყრდნობი მიწას,

რადგან გიმღერი ისე, როგორც ამ ქვეყნად არვინ.

შენს თავს წავართმევ ძალით ყველა დროთა და ღამეთ,

ყველა ოქროსფერ დროშას, ალესილ მახვილს ყველას,

მე ჩამოვგლეჯავ კლიტეს და შორს დავიფრენ ძაღლებს,

რადგან ცივ ღამეებში ძაღლზე ერთგული მე ვარ.

შენს თავს წავართმევ ძალით ყველა სხვასა და იმ ერთს,

შენ არ იქნები სიძე, მე სხვისი ცოლი - არა!

მე გამოვტაცებ შენს თავს - ჩუმად! - ვით ბოლო იმედს

მას, ვისთან პირისპირაც იაკობი თუ მდგარა.

მაგრამ ვიდრე მე მკერდზე შემოგაჭდობდე თითებს,

ვაი, რომ შენად რჩები და ხარ ყოვლისა გარე.

შენი წყვილი ფრთა ესწრაფვის მხოლოდ ცისას

სამყარო არის შენი აკვანიც და სამარეც!