მთარგმნელი: თემურ ჩხეტიანი
|
ჩემს ლექსებს, ნაწერს ასე ადრიან, როცა თავს პოეტს ვერც კი ვარქმევდი, მომწყდართ ვით წვეთებს შადრევანიდან და მაშხალიდან გაყრილ ნაპერწკლებს.
საყდრად - სურნელში საკმეველისა; ლექსებს ყრმობაზე, ლექსებს სიკვდილზე, ლექსებს, წაკითხვა რომ არ ეღირსათ!
და ძველდებიან იქ ხელუხლებლად; ჩემს ლექსებს, როგორც ძვირფას ღვინოებს, დრო დაუდგებათ! |
















