მარინა ცვეტაევა - ჩემს ლექსებს...

ჩემს ლექსებს, ნაწერს ასე ადრიან,

როცა თავს პოეტს ვერც კი ვარქმევდი,

მომწყდართ ვით წვეთებს შადრევანიდან

და მაშხალიდან გაყრილ ნაპერწკლებს.

ალქაჯებივით შემოცვივნილებს

საყდრად - სურნელში საკმეველისა;

ლექსებს ყრმობაზე, ლექსებს სიკვდილზე,

ლექსებს, წაკითხვა რომ არ ეღირსათ!

ლექსებს, დახლთ მტვერში რომ მარტვილობენ

და ძველდებიან იქ ხელუხლებლად;

ჩემს ლექსებს, როგორც ძვირფას ღვინოებს,

დრო დაუდგებათ!