თეა ხასაია - როდემდე...

ცერზე შემოსმულ 

გრძნობის მიმინოს,

მზე ღილჩახსნილი 

უცდის წნორებთან,

როდემდე ძალუძს 

სურვილს ითმინოს,

სულთან შეზრდილი 

უბიწოება...

როდემდე უნდა 

ყვავმა მოგჩხაოს,

გრძნობის სისავსეს 

რომ არ ეღირსე,

როცა დაგაყრის ტანზე 

ნორჩ ხაოს,

გადაბრუნდები მხოლოდ 

კედლისკენ.