მერაბ არაბული - გაწვიმდა ახლა...

გაწვიმდა ახლა,

ბოროლას წვერს აუყვა ნისლი,

კიშხევ ნადირის სახსენებელს,

გასწყვეტს ალუდა.

სიპნაყარისკენ შაუყვება,

საქონი ძოვით

და მწყემს ინატრებს,

- ეს წვიმაიმც აქცია ლუდად.

დასცეცხლავს მეხი,

ტოტებაწვდილ,

გულდიდა მუხას,

აი, ალუდას შაშხანამაც

კიშხევს დაჰქუხა...

ქარაფში გასხლტა,

აჩრდილივით,

თეთრშუბლა შუნი,

შახე -

სანათა როგორ ისვრეტს,

წიპიდან ბურნითს.

გამოიმზევებს,

ფიცარკლდესთან აშრება ღოლო...

და იის ტუჩზე დაწებებულს,

წვეთს მოვწმენდ ბოლოს.