რაინერ მარია რილკე - ანგელოზების საკრებულო შუქში დაგეძებს...

ანგელოზების საკრებულო შუქში დაგეძებს: 

ცას ეხლებიან, შესაცნობად როცა გიტევენ 

და თვითეულ სხივს ჩაჟინებით ჩაჰკირკიტებენ. 

მე კი - თუ შენთან სამეტყველოდ ლექსი მაქეზებს, 

ასე მგონია საგალობლებს ბნელში ჰკიდებენ 

და შორდებიან შენეული კაბის ნაკეცებს.

შენ მხოლოდ ოქროს სტუმარს გავდი: როცა დრო-ჟამი 

სალიტანიოდ მოგიხმობდა ფრთების სავსავით, -

სავარსკვლავეთოს აღუვლენდი სხივებს აღსავლით 

და მარმარილოს გალობათა კრიალოსანი 

შუბლზე გეფინა სფეროების ნათებასავით.

და შენ გარდახველ, გალობათა ჟამი გაბრუნდა.

აბანოზის ხეს დაემსგავსა შენი ხელები 

და ბაგეები ღამესავით გაუდაბურდა...