ჯემალ აჯიაშვილი - პოეტის დაბადება

ისევ დაიწყო შუბოსანმა შუბის ალესვა,

ღამემ - სიკვდილის მესაჭურვლემ - რაღაც განიშნა,

კვლავ აგირია სათვალავი ცის ანგარიშმა

და შტერად დამდგარს უჩვეულო ჰანგი ჩაგესმა.

თითქოს მოგწყვიტა სააქაოს დღემ უმდარესმა,

გეცნო ქარის ხმა - სივრცეების სიმწუხარის ხმა -

და გადაღმიდან გამოიხმე უცხო ქარიზმა,

რომ უღიმღამო სინამდვილე მშრალზე დაგესვა,

და ფიქრის წიაღ - მოსდგომოდა ქვრივიც, ობოლიც

ცნობიერების ციხე-ქალაქს - შენს აკროპოლისს;

ო, როგორ ბრწყინავს სიშორეში შენი კანდელი,

რა ნეტარებით ირინდება ზღურბლი სასახლის,

როცა ხარებას ენაცვლება სხვა ჟრუანტელი

და სხვანაირი მოლოდინი წმინდა ჩასახვის...