ჯემალ აჯიაშვილი - კმარა, ულისევ, ნუღა ფიქრობ შენს ითაკაზე

კმარა, ულისევ, ნუღა ფიქრობ შენს ითაკაზე, -

ქარს გაატანე ძველი ხსოვნა წყალთა, მდელოთა,

სადაც ოდესღაც მშობლიური კერა გელოდა, -

კმარა, ულისევ, ნუღა ფიქრობ შენს ითაკაზე.

დათმე წარსული, - ალამდრობა და სითავკაცე, -

კვლავაც მოგელის ცისკრის ბრწყინვა, მწუხრის ბნელობა

და ეზოს ჩრდილში მოთმინებას ქსოვს პენელოპა, -

ნუ ფიქრობ, ძმაო, კვლავ ნუ ფიქრობ ძველ ითაკაზე.

ტოკავს თავი და შესართავი, ბრუნავს დრო-ჟამი

და ტროის კართან გელოდება სპა აბჯროსანი;

ხსოვნის ფურცლები აქერონის ქარმა დახია,

მაგრამ ჩვენს გზებზეც იგივ ნგრევა და პარტახია

და ისევ მოაქვთ ჰექტორისთვის ცინკის საკაცე, -

კმარა, ულისევ, ნუღა ფიქრობ შენს ითაკაზე...