ნანა მეფარიშვილი - თქვენ ქალბატონო

რა ფერმკრთალი ხართ ქალბატონო, გიკრთით ტუჩები,

ნაძალადევი ეგ ღიმილი, ვერ მალავს სევდას...

გადამიშალეთ თქვენი გული, ნუ მეურჩებით,

ეგ სილამაზეც ვერ დამიხშობს სიმართლის ხედვას.

თქვენს ნატიფ თითებს შეაცივდა სათქმელი სითბო,

რა პატარაა, ეს სამყარო სიყვარულისთვის...

თქვენ ქალბატონო, მეოცნებე გოგონას ითხოვთ,

ჭრელ-ჭრულა კაბას, რომ იკერავს გაზაფხულისთვის.

გრძელ წამწამებზე შეგამჩნიეთ, ისევ სისველე,

რა უხერხულად შეგეშმუშნათ ფრთები ოცნების,

ახლა ღამეა, და თქვენ მთვარის შუქზე ისვენებთ,

შეგრჩათ მიმიკა, გაკვირვების და გაოცების.

როგორ იგონებთ ქალბატონო ამდენ იმედებს,

და გვირილების თაიგულად შეკრული დაგაქვთ,

შეიყვარებთ და სუყველაფერს მისთვის იმეტებთ,

თქვენ ქალბატონო, დაღონების მიზეზი რა გაქვთ???..

ასწიეთ თავი, თუმც დახრილიც ძალზედ გიხდებათ,

თქვენ ჭურჭელი, ხართ სიყვარულით ამოსავსები.

გულში ნადები ოცნებები თუ აგიხდებათ,

ბნელ ღამეებში მზის ნათებას დაემგავსებით.

მთვარეც თქვენსავით გაფერმკრთალდა, დახარა მზერა,

ეს ვარსკვლავებიც ღილებივით სწყდებიან აისს,

თქვენ ქალბატონო, კვლავ აპრილის ხუმრობა გჯერათ,

და ჭრელი კაბით ელოდებით ახდენილ მაისს.