მთარგმნელი: მაგალი თოდუა
|
- სამად-სამ კოცნას გთხოვ და ამაზე უარს ნუ მეტყვი, ტურფა ჰურიავ!
ამქვეყნად ვინ თქვა! იცი, ჰურია სადაურია?
კოცნისთვის კაცის იმ ქვეყნად წასვლაც ჯერ არვის უთქვამს.
მე სამოთხე ვარ სამოთხე გინდა და ისიც მუქთად?
რატომ გამირბი? რაც გდიე, ტანჯვად კმარა ფერიავ!
მოდგმას გაურბის. აქ უცნაური არაფერია.
თვისება რა გაქვს, რა ნიშნით გიცნო თვალი თუ გკიდე?
ამ ქვეყანაზე რამე ნიშანი სჭირდება კიდევ?!
შენი წერწეტა ტანის ყურებამ გამღუნა წელში.
სწორი ვარ, ისრის გულის სწორი კი მშვილდია წესით. |
















