ხალხური პოეზია - წუთისოფლის სტუმარი ვარ

წუთისოფლის სტუმარი ვარ,

ხან მატკბობს, ხან მაწვალებსა,

თავის ჭკვაზე მიდი-მოდის, 

ანგარიშს არ მაბარებსა.

წამის წინ ცრემლს მაფრქვევინებს, 

წამის უკან მახარებსა,

ხან გულში ვარდს ჩამოთესავს, 

ხან საწამლავ-სამსალებსა...

კარგა ვიცნობ, - მუხთალია, 

თავს რატომღა მაყვარებსა...