ჯემალ აჯიაშვილი - ნელდება ფერი სიშორეში...

ნელდება ფერი სიშორეში, ფერი მკრთალდება,

ღრუბელ და ღრუბელ იცრიცება მთვარის თავთავი

და დაღლილ იმედს უთვალთვალებს ღამე ავთვალი -

შეუვალი და დამთრგუნველი, როგორც ბრალდება.

თითქოს დასრულდა ნათლიერში ნათლის ანთება,

მაგრამ ურჩობს და უჯიათობს ჩვენი მხატვარი

და მთვარის შუქი - ნასიცხარი, ნამკათათვარი -

კვლავ თავის წიაღს უბრუნდება და მთლიანდება.

ისევ გრძელდება პაექრობა ცის და მნათობის

და უქმე დღეებს ენაცვლება ჟამი ქმნადობის;

როგორ გამშვენებთ, ქმნილებანო, ღმერთის ტვიფარი, -

როცა ხმას უწყობს დირიჟორი დაშლილ კლავიშებს

და მისი პულტი - მორყეული და უმწიფარი

დაკარგულ ბგერებს აწესრიგებს და ითავისებს.