ჯემალ აჯიაშვილი - აქ იდგა შენი ძველი სახლი...

აქ იდგა შენი ძველი სახლი, მაგრამ აქედან -

როცა აფრინე სტრიქონები სულხან-საბასი,

შენს სიყმაწვილეს დავიწყების ქარმა დახედა

და ბაგეს წასცდა მომაკვდავის ბოლო ნაფაზი.

დღეს სხვა ქარი ქრის, სხვაგვარია დროის დაკვეთა,

და სადღაც კლდისპირ - სამტეხლოში თუ ჯანდაბაში -

ჩაგესმის დრტვინვა ხელმოცარულ მოქანდაკეთა

და მტვერში კარგავ ჩამოტეხილ ქვას და თაბაშირს.

დრო კი ისევ დის, - მოსაქოჩრი ქარმა მოქოჩრა

და ნაცნობ ტყეებს მიაშურა ბრმა ოჩოკოჩმა;

ხასხასებს რკინა ხალიბური - პაპის ნაქონი,

გამორბის გვადი, საქონელი უნდა მოწველოს,

სოფლის დუქანთან გაბღვერილი ზის დიაკონი

და ზამთრის მთვარე გადმოსცქერის ძველ სამლოცველოს...