|
ქალი ყოველთვის რაღაცას მალავს, ქალს მუდამ რაღაც მოყვება მზითვად, პირველი კოცნის მხურვალე ალი, ვნებით ნათქვამი პირველი სიტყვა.
რაღაცას მალავს ყოველთვის ქალი, დაებინდება ხანდახან მზერა, და წარსულისკენ გაურბის თვალი...
ქალი ყოველთვის რაღაცას მალავს, ან წიგნში ჩამჭკნარ ყვავილებს მინდვრის, ან გაყვითლებულ, გაცრეცილ ბარათს...
და დარდში გადის ჟამი ზოზინით... თვითონაც უცხო და შორი მარად, იდუმალების ბინდით მოსილი... |
















