|
ვარ მრავალ სახე ქამელეონი, ვაი მას, ვინაც სიცოცხლე მანდოს: მე დავანარცხე ნაპალეონი, გილიოტინა დაუდგი დანტონს; წესი აუგე რომს, ერთხელ მორჭმულს, და ბაბილონიც დავასამარე... მაგრამ თუ ვარღვევ ძველს და დრო-მოჭმულს, ახალ ყოფისაც მე ვარ სავანე. უჩემოდ მიწაც გადაცდეს ორბიტს, გზა აერიოს მზეს და ნიავებს... დეე, იცოდეს, ვინც ჩემკენ მორბის მე ვარ სიკეთე! მე ვარ სიავე! |
| პოეზიის გვერდი • • • |
















