|
ვთქვათ სადღეგრძელო ცისა პირველად, ვინც შუქი მოგვცა გზადა და ხიდად... ვინც მოგვავლინა მზის სახილველად, წყვდიადით მოსილ არყოფნის მხრიდან!
რომელმაც სულში სხივი მოგვფინა და სიყვარულის პოვნა ვერ შესძელ, სიცოცხლის ღირსი არა ჰყოფილხარ!
მჯეროდა წინათ და მჯერა ეხლაც სიკვდილი მხოლოდ მისთვის არსებობს უსიყვარულოდ ვინც ცოცხლობს ქვეყნად! |
















