სიმონ ჩიქოვანი - ჯამის ნამსხვრევები

მტრის მფრინავებმა დათესეს შიში,

მოფრინდნენ ბინდში და სოფელში ბევრი ვირბინე 

შემდეგ, დაღლილმა, შევასწარ თხრილში 

და მეხამუშა თავახდილი თხრილის სიგრილე.

მე არ მქონია ხოგაის მუხლი,

თურმე ვყოფილვარ ყამარ ქალის ჯამი უხეში, 

თავზე დამემხო საწუთროს მწუხრი,

აწ ვის შევთხოვო ლუკმასავით მცირე ნუგეში.

ეგებ დავიმსხვრე პატარა ჯამი,

ხორკლი მქონდა და არ მიცდია თავის დაზღეევა. 

თუ ახლა დადგა განკითხვის ჟამი,

დაპირქვავებას მირჩევნია ისევ დამსხვრევა.

მე გულის ქისა ნისლით ავივსე,

თუ დამამსხვრევენ მოთარეშე ცაში ლანდები, 

ნაპერწკლებივით ოქროს დაისზე

ავფრინდები და ცის გუმბათზე გავიფანტები.

ეგებ შემფუთნონ ღრუბლის დევებმა, 

ვარსკელავთა ფარას მოვუძებნო ეგებ სადგომი, 

ნამსხვრევი ნამსხერევს დაედევნება

და ნაპერწკლებზე აშენდება ირმის ნახტომი.

კირჩხიბის გაკრულ ზოლს შევერწყმები, 

ცას გაეკვრება წეროების მწყობრი გუნდები 

და გაბნეული შორს ნაპერწკლები

შეიყრებიან და მიმწუხრზე შინ დავბრუნდები.

ქარი მომაყრის საწუთროს ღობეს, 

დავემგვანები ვარსკვლავებს და ციცინათელებს 

ჩემო მამულო, შენ რწმენა მომეც

მერმე მითხარი, გულს გატეხილს ვის გაამრთელებს?