|
მიტანტალებენ ბილიკზე თუშის პატარა ბიჭები, ფეხში ესობათ ეკლები, ფეხში ესობათ ხიჭვები.
მთები უწყობენ ხმასაო: "თუში ვარ, მაგრამ კარგი ვარ, კიდევ ვჯობივარ სხვასაო... არ მივატოვებ არასდროს მთაში გარეკილ ცხვარსაო, არ გავაცივებთ ღადარსა, არ გამოვკეტავთ კარსაო, ომალოს, დიკლოს, შენაქოს არ დავუტოვებთ სხვასაო".
გადმოეფინენ მთებსაო. მდინარეები გადმოსკდნენ, კლდემ კლდეზე დაიკვნესაო.
ბალღებმა ეს რა თქვესაო! ნეტაი, ჩვენსა მამულსა! ნეტაი, დედათქვენსაო! |
| პოეზიის გვერდი • • • |
















