ცირა ქიტიაშვილი - იის წუხილი

ფოთოლი ამიშრიალა 

ჩამოქროლილმა ნიავმა,

მითხრა: - სურნელით დამათვრე,

დანახვა შენი მეამა.

ჩამოირბინა მთის წყარომ, 

წყლით დამისველა ფესვები,

ნუ შემიშინდი, ლამაზო, 

მე მხოლოდ გეალერსები.

მზის სხივმა ჩრდილშიც მომნახა,

ამომიკოცნა თვალები:

- ჰირმშვენიერო დობილო, 

მე ნუ, ნუ დამემალები.

ქებით ქვეყანა შემიძრა 

ჩიტების ტია-ტიამა;

თავი როგორ არ დავხარო 

ერთმა უბრალო იამა?!