მერაბ არაბული - მესროლე

მესროლე,

შენი ბოლო ტყვიაც,

არ აცდეს მიზანს,

მესროლე სანამ ჩემი გული,

ისევ თბილია,

ნუ გეშინია,

მე სიკვდილი ვერაფერს მიზამს,

ჩემი ცხოვრება

მაინც სისხლით შეფერილია.

ხომ გესმის?!

უკვე ამ ქაოსმა ამხადა გონი,

ქუჩაშიც დაცლილ ბოთლებივით,

ყრიან ლოთები,

სულ ორი ჭიქა,

ორი სიტყვა,

ერთიც ჟარგონი,

მესროლე

და მე ნუღარასდროს განვმეორდები.

მთა?

მთა სულია,

ჩემი სული და არა მხოლოდ

და ჩემი სული ფერადია,

როგორც კესანე,

გაიხსენებენ,

ორი სიტყვით,

თან ისიც ბოლოს,

"მთაზე ადიო და იქედან გამოექანე"

მესროლე,

სანამ გავაგრძელებ

ძაგებას ერის,

სანამ ქართველი და პოეტი,

ჯერ ისევ მქვია,

შეხედე,

უკვე ნარისჩიტა,

ნაგვიდან მღერის,

მესროლე...

თორემ მე დავიხლი

ჩემ კუთვნილ ტყვიას.