თემურ ჩალაბაშვილი - ქაშუეთიდან გამოპარულ ფრესკას მაგონებ...

ქაშუეთიდან გამოპარულ ფრესკას მაგონებ,

ერის ასულთა მშვენიერთა დაგდევს ხატება,

თვალები შენნი ისე ჰგვანან წყნარ იადონებს,

იისფერ მტკვარში ჩაძინება მომენატრება.

ნაზი ხარ, როგორც მონანავე ფრთა ანგელოსის,

ოცნების თეთრი სამოსახლო იწვის ცასავით,

მადლობა უფალს, გაჩნდი რადგან საქართველოში,

იყავი ფრთხილად, არ წაგიღოს ქარმა არსაით.

ყვავილებს თეთრი გაზაფხული შემოაქვთ კრძალვით,

ვანდება ვნება, ლურჯ აპრილის ფერში ციმციმებს,

არა ჩანს შარა, უგზოობას უჩივის მგზავრი,

რადგან შენ გალობ, ახლა სულშიც აღარ იწვიმებს.

ხმა ზეციური იადონის თვალებით გალობს,

ანთია ლექსი ჩუმი, როგორც მკრთალი ნამქერი,

როცა იცინი პაწაწინა ფერია ქალო,

იხსნება ზეცა და ინთება ცაზე სანთელი.