თემურ ჩალაბაშვილი - საუბარი შვილთან

ლექსების გარდა

რას დაგიტოვებ?

გრჩება ფიქრები

სისხლით ნაწერი,

საფრენი წლები ჩამოვიტოვე,

მთებიდან მიხმობს

მზე - გულდამწველი.

იცოდეს ღმერთმა,

ცასაც ავწევდი,

შენსკენ დაქროლილ

ქარს რომ შევბმოდი,

და თითქოს, შვილო,

ლექსს კი არ ვწერდი,

ცეცხლწაკიდებულ 

სახლში შევრბოდი...

...ნუ გამიწყრები,

თუ შეგაყვარე

მჭკნარი ვარდები,

სველი ძახველი.

მე ვდარდობ, შენ რომ

დაგედარდები,

ჯანდაბას ჩემი

გზა და სახელი...