|
ლექსების გარდა რას დაგიტოვებ? გრჩება ფიქრები სისხლით ნაწერი, საფრენი წლები ჩამოვიტოვე, მთებიდან მიხმობს მზე - გულდამწველი.
ცასაც ავწევდი, შენსკენ დაქროლილ ქარს რომ შევბმოდი, და თითქოს, შვილო, ლექსს კი არ ვწერდი, ცეცხლწაკიდებულ სახლში შევრბოდი...
თუ შეგაყვარე მჭკნარი ვარდები, სველი ძახველი. მე ვდარდობ, შენ რომ დაგედარდები, ჯანდაბას ჩემი გზა და სახელი... |
















