ფეხმძიმობა
მთარგმნელი: მორის ფოცხიშვილი
|
ვარ დალურსმული მედუქნის დახლზე, მთვრალს სულ არ მესმის, ირგვლივ რა ხდება, და ჩემი ბედი, ბურუსით სავსე, ვერცხლისფერი კვამლში უჩინარდება.
დრო-ჟამის თოვლში მწუხრია სრული და კვნესის ლაღად, მართლაც რომ ლაღად, ნალების კვესით შემცბარი სული.
და ნაპერწკლებით ღამე ივსება და ჟღარუნების ჟღარუნით ვიგებ, რომ სიყვარული არ მეღირსება.
იჭრება გზა და ფხიზლდება ქარი... ო, შენ კი, სულო, მთვრალი ხან ისევ, ასეც და ისეც მთვრალი ხარ, მთვრალი. |
