ალექსანდრე ბლოკი - ბევრჯერ დაგვცინეთ...

ბევრჯერ დაგვცინეთ, ო, როგორ გძულდით, 

გძულდით, რამეთუ ჩვენი ლექსებით 

ვამხილეთ თქვენი ცხოვრება მრუდი 

და აი, დღესაც ვეღარ გეხსნებით!

ჩვენ პოეტები ვოცნებობთ თქვენზე, 

გვაქვს სიყვარული თქვენი ფარული, 

ჩვენ ისევ დავწერთ თქვენს გამო ლექსებს, 

თქვენს ბნელ სურვილებს გვერდს ვერ ავუვლით.

იცინეთ, სულაც ნუ გჯერათ ჩვენი 

და რასაც ჩვენ ვწერთ, სულ ნუ კითხულობთ, -

კვლავ ჩქეფს მიწის ქვეშ სიცოცხლის წვენი, 

ვით პოეზია და საიდუმლო...

ბორგავს, გვაფრთხილებს პოეტი მუდამ: 

რომ საიდუმლოს, როგორც ოცნებას, 

სიყვარულივით დაფარვა უნდა.