ალექსანდრე ბლოკი - მე ველოდები...

მე ველოდები, ისევ ბინდია,

უიმედობით სული ამევსო,

აი, ისინიც ორნი მიდიან

სასიყვარულოდ და საალერსოდ.

ვარ საცოდავი და გახელებით

ხელი შევახე დანას ალესილს,

რამ დამასიზმრა თეთრი ხელები

ქალწულ ფერიის ნაზი ალერსი.

აი, ისინიც, ჰკოცნის მგზნებარედ

ხელებზე, მოჩანს მისი პროფილი,

მე საკუთარ ლანდს ამოვეფარე,

საცოდავი და უარყოფილი.

გარბოდა ლანდი და ღამით ავსილ

ლანდის თვალებში ვნება ღვიოდა

და დღე, გარდასულ დღეების მსგავსი,

თანდათანობით შემოდიოდა.