|
I
დგებოდა ბარიერთან… ვინც იყო მამაცი და არა უნდილი - კვდებოდა ბარიერთან…
თოვლზე გაქცეული კვალი აჩაბაჩად…
II
ჯავრი არ მასვენებს ბარეორთა და სეკუნდანტივით ჩამძახის სინდისი: - ბ ა რ ი ე რ თ ა ნ!
ჯავრი არ მასვენებს კადნიერთა. ჩემია, ჩემი, პირველი გასროლა, - ბ ა რ ი ე რ თ ა ნ!
III
და ხოტბით მრავალი გაგვიმადლიერდა. კლოუნო, თაღლითო, წყეულო მასხარავ, - ბ ა რ ი ე რ თ ა ნ!
არავინ იფიქროთ, სული დაგვიბერდა. ვდგებით ტრიბუნასთან თუ დაზგა-მოლბერტთან, ვ დ გ ე ბ ი თ ბ ა რ ი ე რ თ ა ნ! |
| პოეზიის გვერდი • • • |
















