შოთა ნიშნიანიძე - ბარიერთან

I

ღირსებას იცავდა ფრაკიც და მუნდირიც -

დგებოდა ბარიერთან…

ვინც იყო მამაცი და არა უნდილი -

კვდებოდა ბარიერთან…

ღირსებას იცავდა დაშნა და დამბაჩა,

თოვლზე გაქცეული კვალი აჩაბაჩად…

II

რაც დადგა სიმართლე სიცრუის პირისპირ, -

ჯავრი არ მასვენებს ბარეორთა

და სეკუნდანტივით ჩამძახის სინდისი:

- ბ ა რ ი ე რ თ ა ნ!

ყალბო გვირგვინებო, დრო არი გავსწორდეთ,

ჯავრი არ მასვენებს კადნიერთა.

ჩემია, ჩემი,

პირველი გასროლა,

- ბ ა რ ი ე რ თ ა ნ!

III

სუფრებზე, კრებებზე მართავენ მასკარადს

და ხოტბით მრავალი გაგვიმადლიერდა.

კლოუნო,

თაღლითო,

წყეულო მასხარავ,

- ბ ა რ ი ე რ თ ა ნ!

ჩვენ იქნებ ბრძოლებში სხეულით მოვბერდით,

არავინ იფიქროთ, სული დაგვიბერდა.

ვდგებით ტრიბუნასთან

თუ დაზგა-მოლბერტთან,

ვ დ გ ე ბ ი თ    ბ ა რ ი ე რ თ ა ნ!