|
თებერვალს კვალში მარტი ჩაუდგა, გაჯდა ნესტი და ჟინჟღლი მოზღვავდა დედაბერი კი მდინარის პირას წყლით გაჟიებულ მატყლსა როზგავდა.
ფიქრი შაოსან დედაბერივით, მომაბეზრებელ სევდას ჩეჩავდა.
დარდი შაოსან დედაბერივით, გაუტავებელ ბაწაარს ართავდა.
ვით დედაბერი, შეგუებული თავის ბედთან და წინდის ჩხირებთან.
დედაბერმა კი, მტრების ჯინაზე, უსპეტაკესი თოვლი მოქსოვა.
და ბებრუხანაც გამოჩნდა ისევ: პირველ იანვარს მეკვლედ მოვიდა. |
















