|
სატრფოვ-ყვავილო! შენი მშვენება, როგორ გამოვსთქვა - ვინ შეგედრება? - დილით ცის ნამი მკერდზე გეხვევა, გკოცნის, გიხუტებს, ცრემლად გეფრქვევა;
ანცი პეპელა შენს ლბილ ტუჩებზე ბაასობს ნელა: კორდით მომსკდარი წყარო-ოცნება შეგცინის, პირს გბანს თავსა გევლება!..
აკმევ სურნელსა, მაგრამ ვერავინ, ვერ გახლებს ხელსა ახ, თვალის ჩინო, შენი მოწყვეტა რომელ მებაღეს ერგება ნეტა?!. |
| პოეზიის გვერდი • • • |
















