იოსებ გრიშაშვილი - სატრფოვ-ყვავილო!

სატრფოვ-ყვავილო!

შენი მშვენება,

როგორ გამოვსთქვა -

ვინ შეგედრება? -

დილით ცის ნამი

მკერდზე გეხვევა,

გკოცნის, გიხუტებს,

ცრემლად გეფრქვევა;

ოქროს ფრთიანი,

ანცი პეპელა

შენს ლბილ ტუჩებზე

ბაასობს ნელა:

კორდით მომსკდარი

წყარო-ოცნება

შეგცინის, პირს გბანს

თავსა გევლება!..

შენ კი ამაყად

აკმევ სურნელსა,

მაგრამ ვერავინ,

ვერ გახლებს ხელსა

ახ, თვალის ჩინო,

შენი მოწყვეტა

რომელ მებაღეს

ერგება ნეტა?!.