იოსებ გრიშაშვილი - ისევ ვუყვარვარ!

ისევ ვუყვარვარ, კვლავ ჩემთან არის,

მეამბორება…. მეც თავს ვევლები, -

ოჰ, ცავ და მიწავ! რა რიგ მიხარის,

კვლავ მის ხუჭუჭ-თმებს ვეთამაშები!..

ცილსა სწამებდა ბრბო უგუნური:

„დაგივიწყა“-ო, ჩამძახდნენ ტყვილად.

თურმე სტანჯავდათ მტრობა და შური,

მე კი მეგონა ყველა ნამდვილად!…

ვაგლახ! მოვსტყუვდი, ავყევ ფეხის ხმას,

გავაცამტვერე მისდამი ტრფობა,

დავსწყევლე, მოვსრე… ვუმატე მოთქმას,

და უხმოდ ჩავკალ იმედი, გრძნობა!..

ისევ ვუყვარვარ... ვეხვევი... ვსტკბები...

კვლავ მკვდრეთით აღსდგა რწმენის სიმბოლო,

ვლაღობ, ვნავარდობ, ვეთამაშები..

და ჩემს სიხარულს არა აქვს ბოლო!..